| |
Zdobywanie pokarmu
Modliszki polują wykorzystując element zaskoczenia. Owady te czyhają
przyczajone, dopóki ofiara nie znajdzie się w zasięgu kończyn chwytnych,
by błyskawicznie zaatakować. Ich atak jest niezwykle pewny i precyzyjny.
Przednie odnóża, wyposażone w ostre kolce i silnie umięśniony aparat
chwytny działają jak potrzask, z którego nie ma już odwrotu.
Przeważnie tylko bardzo głodne osobniki oraz dojrzałe samice zdobywają
się na to by podejść do ofiary. Odstępstwem od tej reguły są przedstawiciele
rodzaju Eremiaphilia, modliszki pustynne polujące aktywnie
i nieraz chwytające pokarm po krótkim pościgu.
|
Dorosła
samica Tenodera sp.
Tajlandia, Chiang Mai |
Dieta modliszek składa się przede wszystkim ze stawonogów (nie wyłączając
przedstawicieli własnego gatunku), których wielkość zależy od "potencjału"
danego gatunku modliszki. Przeważnie są to zwierzęta swoją wielkością
nieprzekraczające wielkości drapieżnika (muchy, osy, pszczoły, świerszcze,
pająki, koniki polne, motyle), ale niektóre gatunki są w stanie pochwycić
dużo większe ofiary (duże straszyki, szarańczaki, skorpiony i ptaszniki).
Skoro część modliszek jest na tyle silna by upolować dużego stawonoga
to nic nie stoi na przeszkodzie, aby ich ofiarą padały nieduże kręgowce.
Z obserwacji wynika, że silne i duże gatunki modliszek (Archimantis
latistylus, Plistospilota guineensis) dość często odżywiają
się małymi gryzoniami, płazami, gadami i ptakami. |
|
|
